Custas sunt sas poesias binchidoras de su prèmiu Cullèziu Tàtari s’editzione sa de XXII de ocannu. Setzione N^ 2 Su primu premiu est tocadu a sa poesia: AMORE MEU de Carla Casula. Su segundu a sa poesia CUNSIDERU DE SA NOTTE de Antonello Bazzu. Su de tres a sa poesia MAMUTTONES de Tonino Fancello. Sa giuria fit cumposta dae Nino Fois (presidente) Grazia Elisabetta Coradduzza, Stefano Arru, Salvatore Luiu, Domitilla Mannu e Antonio Tedde.
Amore meu I Premiu
de Carla Casula
In sas àndalas rujas de sa mente,
passizas, lèbiu, unicu segnore…
mistura de fastizu, de amore,
mastru zeniosu, pitzinnu dischente.
Tue mere intr ‘e s’anima donosa,
anneu imboligadu, lenu lenu,
puntorzu chi n’inferchet su velenu,
arbèschida nuscada e carignosa.
Muda t’abbàido chena murmutare,
pro chi m’adduret custa visione,
ma sas laras s’aberint a resone
e cun disizu ti cherent laudare.
E canto s’ermusura de sa cara,
su nuscu de sos ogros lugorosos,
pilos de mele, càvanos ditzosos
e bella ‘oghe bia, durche, giara.
Sas manos fatas sunt pro sos carignos
e sanant cada male e timoria,
bratzos iscarpeddados cun maghia,
chi de unu deus grecu parent dignos.
Cando m’istringo a sa carena tua,
bido su paradisu totu in terra
e ismentigande onzi cuntierra,
m’allugo de colore, a sa cua.
Ma, belligheddu, fintzas a s’inferru
mi c’as mandadu prò sa gelosia …
e cuss’amiga prena ‘e galania
bortat onzi beranu in igerru.
Ischiava como so, o prenda mia,
de su disizu chi mi dat anneu,
làgrima, risu, dolu e recreu,
isporu mannu, giogu e poesia.
Ti biso in su biaitu de su frore,
in s’arcu ‘e chelu, in donzi ranu ‘e rena,
e pro tene mi pinto de sirena…
sole nuscadu, lizu ruju, amore!
|
Cunsideru ‘e sa notte II Premiu
di Antonello Bazzu
Un’àghera ‘e ruinzu
at liagadu su chelu.
Subra sas téulas
cunsumidas de isporu e
chinnidas de piantu
braghera sa luna
arrampionat s’àmina
a sa notte e si la gighet fattu
peri montes e campiles prima
‘e s’intuveddare in nues
majarzas, infilistrada de
rajos de prata, a ghisa ‘e
damizella, comente chi
esseret issa de bonaura
s’isposa noale.
Cras sonnida,
a sos fettianos impreos
suos però sa luna
at a torrare
marranu si sas nues
bi an a èsser galu!
Inbetze, mai istraccu,
sos punzos suos de fogu
su sole
at a sighire a attrempare
subra sas coberturas
de su trighinzu meu
chin s’àghera ‘e ruinzu,
su chelu liagadu ‘e amarguras
e istajones che sempre
de peleas fìoridas
e… cundennas antigas. |
Leggi tutto