Sa Bibbia in sardu: Sa Sabientzia – capitulu 15 de Maria Sale

Maria Sale

SABIENTZIA – CAPITULU 15

Israele no est idulatriga

1) Ma tue, Deus nostru, ses bonu e fidele, ses pascienscile e totu guvernas sigundu miserigordia.

2) Fintzas si peccamus, semus tuos, connoschende sa potentzia tua, ma no amus a peccare piusu, ischende chi a tie apartenimus.

3) A ti connoschere, difatis, est giustiscia perfeta, connoschere sa potentzia tua est raighina de immortalidade.

4) Non nos at postu in arrantzia ne s’inventzione umana de un’arte malèsiga, ne s’istòiga fadiga de pintores, immazines abbutinadas de chimai colores,

5) chi a los bidere batit a sos tontos su disizu, sa bramosìa pro una fromma inanimada de un’immazine morta.

6) Amantes de su male e dignos de similes isperas sun sos chi faghen, disizan e veneran sos idolos.

Iscasciumine de sos frabicantes de idulos

7) Unu chi faghet broccas, impastende cun fadiga sa terra modde, frommat pro usu nostru ogni ispessia de pastera. Ma cun su matessi ludu modellat siat sas conzos pro usos detzentes siat cussos pro usos indetzentes, totu a sa matessi manera, calesisiat s’usu de faghere de ognunu de issos l’istabilit su chi faghet broccas e batzinos.

8) Duncas cun odiosa fadiga sagumat cun su matessi ludu unu deus vanu, issu chi, naschidu dae pagu subra sa terra, tra pagu at a torrare dae inue est bennidu, cando l’at a èssere pedidu ite usu at fatu de s’anima sua.

9) Ma issu no si leat pensamentu de su morrere ne de àere una vida curtza, antzis faghet isfida cun sos orafos e sos argentieris, copiat sos tribagliantes de su brunzu e si tenet bantu su sagumare cosas faltzas.

10) Chijina est su coro sou, s’ispera sua pius vile de sa terra, sa vida sua de isputzire pius de su ludu,

11) Pruite disconnoschet su criadore sou, su chi l’at dadu un’anima ativa e l’at intragnadu un’ispiritu biu.

12) Ma issu cunsiderat una buglia sa vida nostra, s’esistentzia unu mercadu de ‘alanzos. Isse narat: “ dae totu, fintzas dae su male, si devet àere profetu”.

13) Custu, difatis, pius de totu ischit chi est pechende, frabichende de materias de terra diligos conzos e istatuas.

Iscasciumine de sos egitzianos: s’insoro idulatrìa universale

14) Ma sun totu tontos meda e pius miserabiles de un’anima innotzente sos inimigos de su populu tou, chi l’an opprimidu.

15) Issos cunsideraian deos fintzas totu sos idolos de sos paganos, sos cales no an s’usu de sos ojos pro ‘idere, ne nare pro torrare alenu, ne orijas pro intendere, ne poddighes de sas manos pro appalpuzare, e sos pes insoro no poden caminare.

16) Un’omine los at fatos, los at sagumados unu chi at apidu s’alenu in prestidu. Como perunu omine podet pius sagumare unu deu simile a issu,

17) sende mortale, produit cun manos malignas una cosa morta. Issu est sempre mezus de sos pignos chi adorat, cunfromma a issos possedit sa vida ma cussos no l’an àere mai.

18) Veneran sos animales pius ischifosos, chi pro istupididade a paragone risultan peus de sos ateros,

19) Non sun tantu bellos de disizare, comente sutzedit pro s’aparentzia de ateros animales, e no an apidu sa lode e sa benedissione de Deus.

Leggi tutto
29 Luglio 2018 - Categoria: cristianesimo, cultura

Commento al romanzo “Alzati, rivestiti di luce !” di Prof. Giuseppe Rabitti

Questo romanzo,  pubblicato dalla scrittrice Maria Cristina Manca sotto il nome di Yaakov De Montfort, ha un filo conduttore: la gioia.
Gioia che illumina coloro che, in situazioni umane dolorose, ritrovano in se stessi il perché  della vita.
L’autrice, con un crescendo meraviglioso, conduce il lettore alla partecipazione di questa  gioia interiore.
I protagonisti del romanzo evidenziano che la vita, nonostante le difficoltà e le delusioni,  va vissuta con il conforto continuo di Dio, il Quale lo concede a tutti coloro che, oltre ad amare Lui,  amano il prossimo.
Don  Roberto è il sacerdote che sigilla l’unione tra il lontano da Dio e l’anima semplice.Yaakov De Montfort

Per meglio chiarire questi concetti alleghiamo alcuni passi del romanzo:

Yaakov De Montfort, Alzati, rivestiti di luce!  Abbà, Cagliari,

“ «L’inverno non vuole finire», pensò Teresa.
Dentro l’antica chiesa giungeva il suono della pioggia scrosciante, il pomeriggio si era fatto d’ombra, rimbombò un lungo tuono, Teresa rabbrividì.
Era attorniata da navate e banchi vuoti che parevano rivelare presenze. Era la presenza di sé, la quale essendo sola si rifletteva nell’aria e nelle cose. Strinse il rosario, stette in ginocchio, iniziò le cinque decine”.  (p. 9)

Leggi tutto
27 Luglio 2018 - Categoria: cristianesimo, lingua/limba

Sa Bibbia in sardu: Sa Sabientzia – capitulu 14 di Maria Sale

Maria Sale

SABIENTZIA – CAPITULU 14

1) Fintzas chie si ponet a navigare e traessare undas malas implorat una linna pius debile de sa barca chi lu gighet.

2) Custa, difatis, est istada inventada dae su disizu de ‘alanzos ed’est istada fata da una sabiesa cun manos bonas.

3) Ma sa provvidentzia tua, o Babbu, la ghìat ca tue as dispostu un’istrada fintzas in mare, unu caminu siguru fintzas in mesu sas undas,

4) mustrende chi podes salvare dae totu, a manera chi unu si potat imbarcare fintzas chen’àere isperientzia.

5) Tue no cheres chi sas oberas de sa sabientzia tua sian inutiles, pro custu sos omines intregan sas vidas insoro fintzas a unu bicculu minore de linna e, attraessende sas abbas cun-d’una zattera, si l’iscampan.

6) In s’incomintzu puru, mentres chi morian zigantes presumidos, s’isperantzia de su mundu, accuccada in-d’una barca, lasseit a su mundu su semene de zenerassiones noas, grascias a sa manu tua chi las ghìaiat.

7) Est beneita sa linna cun sa cale si faghet un’obera giusta,

8) Ma est malaitu s’idolu obera de manos e de chie l’at fatu, custu ca l’at tribagliadu, s’ateru pruite, currumpiditzu, est giamadu deu.

9) Ca sun che pare in odiu a Deus, su malu e sa malidade sua,

10) s’obera e chie l’at fata ten-èssere punidos che pare.

11) Pro cussu bi te-d-àere unu castigu fintzas pro sos idolos de sos paganos, pruite tra sas criaduras de Deus sun diventados un’aburrimentu, e iscandalu pro sas animas de sos omines, trobea
pro sos pes de sos tontos.
Incomintzu de su cultu idulatrigu

Leggi tutto
22 Luglio 2018 - Categoria: cultura

Tre laureati chiaramontesi, Gianfranco Cappai, laurea magistrale in Lingue, Erica Satta, laurea triennale in Architettura, ViViana Villa, laurea Magistrale in Biologia presso l’Uniss

Abbiamo appreso che un altro chiaramontese, il giovane GIANFRANCO CAPPAI, ha conseguito la Laurea Magistrale in Lingue e Letterature straniere per la mediazione culturale e la valorizzazione del territorio. Il titolo della tesi è “La comunità ispanica negli Stati Uniti dalla ricerca dell’oro a Trunp” , abbastanza lungo il tempo indagato, ma il nostro giovane ha avuto dalla commissione di laurea la votazione di 110 e lode/110. Cinque anni di studio con la laurea triennale prima e con questa magistrale ora. Al nostro giovane, alla madre e ai parenti porgiamo i più calorosi auguri. Per saperne di più suggeriamo la lettura dell’articolo sul blog della Famiglia Patatu, Patatu.it.

Ci rallegriamo anche con la dr. ssa ERICA  SATTA, figlia del chiaramontese prof. Fausto Satta, per il conseguimento della laurea triennale in Architettura  su “Gli orti urbani” presso l’omonimo Dipartimento, sede algherese, dell’Università di Sassari.

L’ultima laureata è VIVIANA VILLA , figlia di Bastianino Villa e di Maria José Malta, che si è laureata al Dipartimento di Scienze Mediche in Biologia, con una tesi dal titolo “Ruolo dell’LRRK2 nella malattia di Parkinson modelli transgenici di drosofila”, con il voto di 110/110.

Ai tre giovani facciamo gli auguri di un rapido inserimento nel mondo del lavoro, previo tirocinio presso istituzioni pubbliche o private.

Leggi tutto
17 Luglio 2018 - Categoria: cristianesimo, cultura, lingua/limba

Sa Bibbia in sardu: Sa Sabientzia – capitulu 13 di Maria Sale

SABIENTZIA – CAPITULU 13

Maria Sale

Protzessu a s’idulatrìa. Indeosadura de sa natura

1) Tontos de abberu pro natura totu sos omines chi vivian in s’innorantzia de Deus. E dae sos benes chi ‘idian no an riconnotu su chi issu est, no an riconnotu s’artefitze, puru cunsiderende-nde sas oberas.

2) Ma o su fogu o su ‘entu o s’aria fine o s’aera isteddada o s’abba a irridu o sos astros de su chelu cunsideraian comente deos, chi rezian su mundu.

3) Si, ispantados pro s’insoro bellesa, los an leados pro deos, pensen tando cantu est superiore s’insoro Segnore, ca los at criados su matessi mastru de sa bellesa.

4) Si sun meravizados de s’insoro potentzia e attividade, pensen dae cussu cantu est pius potente chie los at formados.

5) Difatis, dae sa mannesa e bellesa de sas oberas, pro assimizu si connoschet su mastru chi l’at fata.

6) Cun totu custu pro issos est lebiu su rimproveru, pruite issos, forsis, s’ingannan in sa chirca de Deus e in su cherrer-lu agatare.

7) Occupendesi de sas oberas suas, faghen indiscios, ma si lassan trampare dae s’aparentzia, ca sas cosas chi s’iden sun bellas meda.

8) Mancu custos però sun de iscujare,

9) pruite si an potidu ischire tantu, de cumpidare s’universu, comente mai, pius a prestu, no nd’an agatadu su padronu?

Leggi tutto
17 Luglio 2018 - Categoria: storia

Il dottore di ricerca Francesco Obinu si è abilitato come professor e associato di II fascia

Apprendiamo con piacere che il dott. Francesco Obinu, già nostro collaboratore, si è abilitato nel concorso universitario nazionale come professore di II fascia,
Auguriamo al nostro caro amico ogni bene, continuando sempre ad  occuparsi della Storia dell’Educazione e delle Istituzioni Educative  dei Sardi.

Leggi tutto
14 Luglio 2018 - Categoria: letteratura sarda, lingua/limba

“Miallina, Gildo e Thau” di Giovanna Elies

Semus in domo de Miallina, in s’apposentu. Est una domo in paris, de cussas chi s’agatan in sos platos de sas tzittades. Est tota bene ammobiliada cun ispijos, retrattos, taulinos, ottomanas, iscaffales de libaros e  fiores de ogni zenia e calidade. Subra unu taulinu unu monitor e a fiancu su televisore. In custu monitor, die pro die s’est averiguada una fregura de òmine. Ha comintzadu a tenea-tenea a si che la imboligare, fina chi b’est resessidu. Miallina est una pisedda sola, isettende s’amoradu c’àt passadu su tempus. Daghi in su monitor  s’est averiguada sa fregura de òmine chi, die pro die, si che l’est intradu in tzelembros chi podiat essere s’amoradu sou Issa puru cumprendet chi no est òmine intreu, mezus cussu ca no nudda.

Leggi tutto
2 Luglio 2018 - Categoria: cristianesimo, lingua/limba

Sa Bibbia in sardu: Sa Sabientzia – capitulu 12 di Maria Sale

SABIENTZIA – CAPITULU 12

1) ca s’ispiridu tou incorrutibile est in totu sas cosas.

2) Pro custu tue castìgas a pagu a pagu sos gulpevoles e los ammùnis ammentendelis sos peccados insoro, pro chi, rinneghen sa malidade e crèan in tegus, Segnore.

Moderassione de Deus pro Canaan

3) Tue odiaias sas zentes antigas de sa terra santa,

4) ca faghian delitos de ischivire, pratigas de majias e ritos sacrilegos.

5) Custos ispiedados bocchidores de sos fizos insoro, mandigadores de minuzos in apparitzos cun peta de omine, invisciados a rebottadas.

6) Babbos e mamas boccìnos de vidas chena ampàru perunu, tue los as cherfidos distruere pro manu de sos giajos nostros;

7) pro chi èsserat retzidu una zenìa digna de fizos de Des sa terra chi tue as istimadu pius de ogni atera.

8) Ma fintzas cun issos, sende omines, ses istadu benignu mandendelis trumas de espes a copinnantis de s’esercitu tou, pro chi los èsseren distrutos a pagu a pagu.

9) Puru potende dare in cumbata sos malos in manos a sos giustos, o puru potendelos distrùere cun bestias ferotzes o tot’in-d’unu mamentu cun-d’unu cumandu accanidu,

10) Colpendelos invece a pagu a pagu, lassaisti logu a su penetimentu, puru si tue ignoraias chi sa ratza insoro fit revessa, sa malidade insoro naturale e chi sa mentalidade insoro no podiat cambiare,

Leggi tutto
RSS Sottoscrivi.